1.       Νέο πλαίσιο καταναλωτικής πίστης – Ποιους αφορά και τι πρέπει να κάνουν οι επιχειρήσεις;

1.1. Ν. 5317/2026: Έναρξη εφαρμογής: 20 Νοεμβρίου 2026

Ο νέος νόμος για την καταναλωτική πίστη δημιουργεί υποχρεώσεις για ορισμένες μορφές πληρωμής με δόσεις ή μεταγενέστερης εξόφλησης. Δεν υπάγονται, όμως, όλες οι επιχειρήσεις λιανικής αυτομάτως στον νόμο λόγω της ιδιότητάς τους.

Κρίσιμο είναι το πώς πραγματοποιείται η χρηματοδότηση της αγοράς, ποιος την παρέχει και ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος της επιχείρησης. Ακολουθούν απαντήσεις στα βασικότερα ερωτήματα των επιχειρήσεων.

Α. Ποιες Επιχειρήσεις Αφορά ο Νόμος;

1. Υπάγονται όλες οι επιχειρήσεις λιανικής στον νέο νόμο;

Όχι.

Ο νόμος δεν εφαρμόζεται αυτομάτως σε μια επιχείρηση επειδή είναι κατάστημα λιανικής, μεγάλη αλυσίδα. Εξετάζεται εάν η επιχείρηση προσφέρει πίστωση στους καταναλωτές και με ποιον τρόπο. Η ίδια επιχείρηση μπορεί να έχει ορισμένα προγράμματα πληρωμής που εξαιρούνται από τον νόμο και άλλα που υπάγονται σε αυτόν.

2. Αν ένα κατάστημα δέχεται πληρωμές με πιστωτική κάρτα, υπάγεται;

Όχι αυτομάτως.

Η απλή αποδοχή πιστωτικής κάρτας, ακόμη και όταν ο πελάτης επιλέγει πληρωμή σε δόσεις μέσω αυτής, δεν καθιστά το κατάστημα πιστωτικό φορέα ή μεσίτη πιστώσεων. Η χρηματοδότηση συνδέεται με τη σύμβαση του καταναλωτή με την τράπεζα ή τον εκδότη της κάρτας. Διαφορετική αξιολόγηση απαιτείται όταν το κατάστημα συμμετέχει ενεργά στη σύναψη νέας σύμβασης χρηματοδότησης.

3. Αν το ίδιο το κατάστημα δίνει τη δυνατότητα πληρωμής μέσα σε 50 ημέρες, υπάγεται;

Κατά κανόνα όχι, εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

• Η πίστωση παρέχεται από το ίδιο το κατάστημα και όχι από τρίτο χρηματοδότη.
• Η εξόφληση είναι άτοκη και χωρίς άλλες επιβαρύνσεις, πέραν τυχόν νόμιμου τόκου υπερημερίας.
• Ολόκληρο το τίμημα εξοφλείται μέσα σε 50 ημερολογιακές ημέρες από την παράδοση του προϊόντος ή την παροχή της υπηρεσίας.

Προσοχή: Για συγκεκριμένες εξ αποστάσεως πωλήσεις μεγάλων επιχειρήσεων ισχύει ειδικότερη ρύθμιση.

4. Τι ισχύει για τα e-shops μεγάλων επιχειρήσεων;

Για τις εξ αποστάσεως πωλήσεις επιχειρήσεων που εμπίπτουν στην ειδική κατηγορία του άρθρου 3 παρ. 3, η εξαίρεση προϋποθέτει, μεταξύ άλλων:

• Πλήρη εξόφληση μέσα σε 14 ημερολογιακές ημέρες από την παράδοση του προϊόντος ή την παροχή της υπηρεσίας.
• Απουσία τόκων και άλλων επιβαρύνσεων, εκτός του νόμιμου τόκου υπερημερίας.
• Μη παροχή της πίστωσης από τρίτο και μη απόκτηση της σχετικής απαίτησης από τρίτο.

Συνεπώς, οι μεγάλες επιχειρήσεις με e-shop δεν πρέπει να θεωρούν δεδομένο ότι καλύπτονται από τη γενική εξαίρεση των 50 ημερών.

5. Αν το ίδιο το κατάστημα προσφέρει 3, 6 ή 12 μηνιαίες άτοκες δόσεις, υπάγεται;

Κατά κανόνα ναι, όταν η πλήρης εξόφληση υπερβαίνει τις 50 ημέρες, εφόσον δεν συντρέχει άλλη νομοθετική εξαίρεση. Το γεγονός ότι οι δόσεις είναι άτοκες δεν αρκεί από μόνο του για να εξαιρεθεί η σύμβαση. Για παράδειγμα, ένα κατάστημα που παρέχει το ίδιο χρηματοδότηση έξι μηνών για την αγορά προϊόντος υπάγεται, κατά κανόνα, στις νέες διατάξεις.

6. Αν μια επιχείρηση είναι μικρομεσαία (ΜΜΕ), εξαιρείται;

Όχι απαραίτητα.

Για τις ΜΜΕ προβλέπονται συγκεκριμένες απαλλαγές από την υποχρέωση αδειοδότησης.

Ενδεικτικά, ΜΜΕ που προσφέρουν οι ίδιες άτοκη πίστωση τιμήματος για προϊόντα ή υπηρεσίες τους, ως συμπληρωματική δραστηριότητα και υπό τις νόμιμες προϋποθέσεις, μπορεί να μη χρειάζονται άδεια πιστωτικού φορέα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εξαιρούνται και από τις λοιπές υποχρεώσεις του νόμου, εφόσον οι συμβάσεις πίστωσης που προσφέρουν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του. Άλλο η εξαίρεση από τον νόμο και άλλο η απαλλαγή από την υποχρέωση λήψης άδειας.

7. Μια μεγάλη επιχείρηση χρειάζεται οπωσδήποτε άδεια από την Τράπεζα της Ελλάδος;

Όχι μόνο λόγω του μεγέθους της. Εάν όμως η επιχείρηση χορηγεί η ίδια πίστωση που υπάγεται στον νόμο, κατά κανόνα απαιτείται άδεια παροχής πιστώσεων. Εάν ενεργεί ως μεσίτης πιστώσεων για τρίτο χρηματοδότη, καταρχήν απαιτείται άδεια μεσίτη πιστώσεων. Εάν δεν χορηγεί η ίδια πίστωση ούτε ασκεί πιστωτική διαμεσολάβηση, δεν χρειάζεται άδεια μόνο και μόνο επειδή είναι μεγάλη επιχείρηση λιανικής.e

Β. ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΣΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΥΠΑΓΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ;

8. Αν το κατάστημα χορηγεί το ίδιο πίστωση που υπάγεται στον νόμο, τι πρέπει να κάνει;

Η επιχείρηση πρέπει να προσαρμόσει τη διαδικασία με την οποία προσφέρει, εγκρίνει και διαχειρίζεται τις πιστώσεις. Συγκεκριμένα, πρέπει να μεριμνήσει για τα εξής:

1. Έλεγχος ανάγκης αδειοδότησης

Να διαπιστώσει εάν απαιτείται άδεια από την Τράπεζα της Ελλάδος ή εάν καλύπτεται από ειδική απαλλαγή.

2. Προσαρμογή διαφημίσεων

Να ελέγξει τις διαφημίσεις και τις προσφορές που προβάλλουν τη χρηματοδότηση. Όπου εφαρμόζεται ο νόμος, πρέπει να τηρούνται οι απαιτήσεις για την προβλεπόμενη προειδοποίηση, τις τυποποιημένες πληροφορίες και την αποφυγή παραπλανητικών διατυπώσεων.

3. Ενημέρωση του καταναλωτή πριν από τη σύμβαση

Να παρέχει εγκαίρως και δωρεάν τις απαιτούμενες πληροφορίες, μέσω του προβλεπόμενου Εντύπου Τυποποιημένων Ευρωπαϊκών Πληροφοριών Καταναλωτικής Πίστης, και να εξηγεί επαρκώς τους βασικούς όρους της πίστωσης.

4. Έλεγχος πιστοληπτικής ικανότητας

Να διαθέτει κατάλληλη διαδικασία ώστε, πριν χορηγήσει την πίστωση, να αξιολογεί εάν ο καταναλωτής είναι πιθανό να μπορέσει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του.

5. Προσαρμογή συμβάσεων

Να διαθέτει συμβάσεις με το υποχρεωτικό περιεχόμενο του νόμου και να εξασφαλίζει ότι ο καταναλωτής ζητά και αποδέχεται ρητά την πίστωση.

6. Τήρηση δικαιωμάτων καταναλωτή

Να προβλέπει τις αναγκαίες διαδικασίες για την υπαναχώρηση, την πρόωρη εξόφληση, τις επιστροφές και τα παράπονα.

7. Έλεγχος κόστους πίστωσης

Να ελέγχει τυχόν τόκους, προμήθειες και λοιπές επιβαρύνσεις, σύμφωνα με τα νόμιμα ανώτατα όρια και τους περιορισμούς του νέου πλαισίου.

8. Οργάνωση εσωτερικών διαδικασιών

Να εκπαιδεύσει το προσωπικό, να διαμορφώσει κατάλληλες διαδικασίες τεκμηρίωσης και τήρησης αρχείων και να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις προστασίας προσωπικών δεδομένων.

9. Πρέπει κάθε κατάστημα που χορηγεί πίστωση να ελέγχει την οικονομική κατάσταση των πελατών του;

Εφόσον χορηγεί το ίδιο πίστωση που υπάγεται στον νόμο, ναι. Ο νόμος απαιτεί αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας πριν από τη χορήγηση της πίστωσης. Η αξιολόγηση πρέπει να βασίζεται σε κατάλληλες και αναλογικές πληροφορίες, ανάλογα με το ποσό και τα χαρακτηριστικά της πίστωσης. Αντίθετα, όταν η χρηματοδότηση παρέχεται από τράπεζα ή τρίτο πάροχο, ο έλεγχος πιστοληπτικής ικανότητας αποτελεί υποχρέωση του χρηματοδότη και όχι αυτομάτως του καταστήματος.

10. Πρέπει να αλλάξουν οι διαφημίσεις που αναφέρουν «άτοκες δόσεις»;

Πρέπει να ελεγχθούν, εφόσον αφορούν συμβάσεις πίστωσης που υπάγονται στον νόμο. Στις διαφημίσεις αυτές εφαρμόζονται ειδικές υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένης της προβλεπόμενης προειδοποίησης: «Προσοχή! Ο δανεισμός χρημάτων κοστίζει χρήματα». Εφόσον αναφέρονται αριθμητικά στοιχεία σχετικά με το κόστος της πίστωσης, μπορεί να απαιτείται και η παρουσίαση συγκεκριμένων τυποποιημένων πληροφοριών μέσω αντιπροσωπευτικού παραδείγματος. Ακόμη και η αναφορά σε επιτόκιο «0%» πρέπει να αξιολογείται υπό το πρίσμα αυτών των υποχρεώσεων. Επίσης, οι υπόχρεοι πιστωτικοί φορείς και μεσίτες πρέπει να τηρούν το προβλεπόμενο αρχείο διαφημιστικών μηνυμάτων.

11. Τι ισχύει για το δικαίωμα υπαναχώρησης;

Για τις συμβάσεις πίστωσης που υπάγονται στον νόμο, ο καταναλωτής διαθέτει, καταρχήν, δικαίωμα υπαναχώρησης από την πίστωση εντός 14 ημερολογιακών ημερών. Η υπαναχώρηση από την πίστωση δεν σημαίνει αυτομάτως και ακύρωση της αγοράς του προϊόντος. Αντίθετα, όταν ο καταναλωτής υπαναχωρεί νόμιμα από την αγορά, σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διατάξεις, παύει να δεσμεύεται από τη συνδεδεμένη σύμβαση πίστωσης. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν η πολιτική του καταστήματος προβλέπει πλήρη επιστροφή χρημάτων για διάστημα μεγαλύτερο των 14 ημερών, καθώς μπορεί να επηρεάζεται και η προθεσμία υπαναχώρησης από τη συνδεδεμένη πίστωση.

Γ. ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΡΑΠΕΖΕΣ Ή ΠΑΡΟΧΟΥΣ BNPL;

12. Αν οι δόσεις παρέχονται από τράπεζα ή υπηρεσία Buy Now, Pay Later (BNPL), υπάγεται το κατάστημα στον νόμο;

Όχι αυτομάτως ως πιστωτικός φορέας. Όταν η χρηματοδότηση παρέχεται από τρίτο, όπως τράπεζα, εταιρεία χρηματοδότησης ή πάροχο BNPL, η σύμβαση πίστωσης κατά κανόνα υπάγεται στον νόμο, εκτός εάν εφαρμόζεται κάποια ειδική εξαίρεση. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι το κατάστημα θεωρείται το ίδιο χρηματοδότης. Πρέπει να εξεταστεί ο συγκεκριμένος ρόλος του καταστήματος στη διαδικασία.

13. Πότε το κατάστημα μπορεί να θεωρηθεί μεσίτης πιστώσεων;

Η απλή αποδοχή πληρωμής με πιστωτική κάρτα ή η απλή παραπομπή του πελάτη σε χρηματοδότη δεν καθιστά αυτομάτως το κατάστημα μεσίτη πιστώσεων. Αντίθετα, πιστωτική διαμεσολάβηση μπορεί να υπάρχει όταν το κατάστημα, έναντι οικονομικού ανταλλάγματος:

• Προτείνει ή προσφέρει στον πελάτη συγκεκριμένη σύμβαση πίστωσης.
• Διενεργεί προπαρασκευαστικές εργασίες για τη σύναψή της.
• Συνάπτει σύμβαση πίστωσης για λογαριασμό του χρηματοδότη.

Η ύπαρξη συνεργασίας με τράπεζα ή BNPL δεν αρκεί από μόνη της για τον χαρακτηρισμό του καταστήματος ως μεσίτη. Κρίσιμες είναι οι ενέργειες που πράγματι αναλαμβάνει.

14. Αν το κατάστημα συνεργάζεται με τράπεζα ή BNPL, ποιος έχει τις βασικές υποχρεώσεις του νόμου;

Ο τρίτος που παρέχει την πίστωση έχει τις υποχρεώσεις που αντιστοιχούν στον πιστωτικό φορέα. Ειδικότερα, ο χρηματοδότης οφείλει, μεταξύ άλλων, να μεριμνά για την απαιτούμενη προσυμβατική ενημέρωση, την αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας, τη νόμιμη κατάρτιση της σύμβασης πίστωσης και την τήρηση των σχετικών δικαιωμάτων του καταναλωτή. Το κατάστημα δεν αποκτά αυτομάτως όλες αυτές τις υποχρεώσεις επειδή συνεργάζεται με τον χρηματοδότη. Ωστόσο, εάν ενεργεί ως μεσίτης πιστώσεων, πρέπει να εξεταστούν και οι ειδικές υποχρεώσεις που απορρέουν από τον δικό του ρόλο.

15. Τι πρέπει πρακτικά να κάνει ένα κατάστημα που χρησιμοποιεί τράπεζα ή BNPL;

Η επιχείρηση πρέπει να ελέγξει τη συνεργασία της με τον χρηματοδότη και να αποσαφηνίσει ποιος είναι υπεύθυνος για κάθε στάδιο της διαδικασίας. Στην πράξη, συνιστώνται οι ακόλουθες ενέργειες:

1. Να διαπιστώσει ποιος παρέχει την πίστωση. Να επιβεβαιώσει ότι η χρηματοδότηση παρέχεται πράγματι από τον τρίτο φορέα, ποιος συμβάλλεται με τον καταναλωτή και εάν υπάρχει μεταβίβαση απαιτήσεων.
2. Να αξιολογήσει τον δικό του ρόλο. Να εξετάσει εάν απλώς διαθέτει έναν τρόπο πληρωμής ή εάν αναλαμβάνει ενέργειες πιστωτικής διαμεσολάβησης.
3. Να ελέγξει εάν απαιτείται άδεια. Εάν ενεργεί ως μεσίτης πιστώσεων, πρέπει να εξετάσει εάν υπέχει υποχρέωση αδειοδότησης ή εάν εφαρμόζεται κάποια ειδική απαλλαγή, ιδίως για ΜΜΕ που διαμεσολαβούν στο πλαίσιο συμπληρωματικής δραστηριότητας.
4. Να αποσαφηνίσει εγγράφως τις υποχρεώσεις των μερών. Η συμφωνία συνεργασίας πρέπει να καθιστά σαφές ποιος αναλαμβάνει την ενημέρωση του καταναλωτή, την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας, τη σύναψη της σύμβασης και τη διαχείριση των σχετικών αιτημάτων.
5. Να ελέγξει τις διαφημίσεις του. Εφόσον διαφημίζει πρόγραμμα χρηματοδότησης που υπάγεται στον νόμο, πρέπει να συντονιστεί με τον χρηματοδότη για την ορθή παρουσίαση των όρων και των υποχρεωτικών πληροφοριών.
6. Να ελέγξει τη διαδικασία αγοράς στο κατάστημα και στο e-shop. Η επιλογή χρηματοδότησης πρέπει να στηρίζεται σε ρητή ενέργεια του καταναλωτή, χωρίς προεπιλεγμένα πεδία συναίνεσης ή ανεπιθύμητη ενεργοποίηση πίστωσης.
7. Να οργανώσει τις διαδικασίες επιστροφών και ακυρώσεων. Πρέπει να υπάρχει σαφής διαδικασία επικοινωνίας με τον χρηματοδότη όταν ο πελάτης επιστρέφει προϊόν, ακυρώνει αγορά ή υποβάλλει παράπονο.
8. Να ενημερώσει το προσωπικό. Οι εργαζόμενοι πρέπει να γνωρίζουν ποιος παρέχει τη χρηματοδότηση, ποιες πληροφορίες μπορούν να δίνουν και πότε πρέπει να παραπέμπουν τον πελάτη στον χρηματοδότη.
9. Πρέπει το κατάστημα που χρησιμοποιεί BNPL να δίνει το ίδιο στον πελάτη το ειδικό έντυπο προσυμβατικής ενημέρωσης;

Όχι απαραίτητα. Όταν το κατάστημα ενεργεί ως μεσίτης πιστώσεων στο πλαίσιο συμπληρωματικής δραστηριότητας, το άρθρο 12 προβλέπει εξαίρεση από τη δική του υποχρέωση χορήγησης των προσυμβατικών πληροφοριών. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο καταναλωτής μπορεί να μη λάβει τις πληροφορίες. Ο πιστωτικός φορέας ή, κατά περίπτωση, άλλος υπόχρεος μεσίτης πρέπει να εξασφαλίζει ότι ο καταναλωτής ενημερώνεται νόμιμα. Πρακτικά, το κατάστημα πρέπει να επιβεβαιώσει με τον χρηματοδότη ποιος παρέχει το έντυπο, τις απαιτούμενες εξηγήσεις και τυχόν μεταγενέστερη υπενθύμιση για το δικαίωμα υπαναχώρησης.

17. Πρέπει το κατάστημα να πραγματοποιεί έλεγχο πιστοληπτικής ικανότητας όταν χρησιμοποιεί τράπεζα ή BNPL;

Όχι, εφόσον την πίστωση χορηγεί ο τρίτος χρηματοδότης. Η αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας είναι υποχρέωση του πιστωτικού φορέα. Εάν το κατάστημα συμμετέχει στη συλλογή ή διαβίβαση στοιχείων για λογαριασμό του χρηματοδότη, πρέπει να τηρεί τις αντίστοιχες υποχρεώσεις ακρίβειας και προστασίας προσωπικών δεδομένων. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να συλλέγει το ίδιο οικονομικά στοιχεία ή να αποφασίζει εάν ο πελάτης δικαιούται την πίστωση.

18. Ποιος ευθύνεται όταν ο πελάτης επιστρέφει προϊόν που αγοράστηκε μέσω BNPL;

Η επιστροφή του προϊόντος και η σύμβαση χρηματοδότησης πρέπει να αντιμετωπίζονται συντονισμένα. Εφόσον πρόκειται για συνδεδεμένη σύμβαση πίστωσης, η νόμιμη υπαναχώρηση από την αγορά μπορεί να συνεπάγεται και τη λύση της χρηματοδότησης, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του νόμου. Γι’ αυτό είναι σημαντικό η συνεργασία με τον πάροχο BNPL να προβλέπει σαφώς:

• Πώς ενημερώνεται ο χρηματοδότης για την επιστροφή.
• Πώς ακυρώνονται ή προσαρμόζονται οι εναπομένουσες δόσεις.
• Πώς γίνεται η επιστροφή των χρημάτων.
• Ποιος απαντά στα αιτήματα και στα παράπονα του καταναλωτή.

Το κατάστημα πρέπει να διαχειρίζεται σωστά την εμπορική επιστροφή και να συντονίζεται με τον χρηματοδότη, χωρίς να θεωρεί ότι αναλαμβάνει αυτομάτως όλες τις υποχρεώσεις του πιστωτικού φορέα.

19. Πρέπει ένα κατάστημα να σταματήσει να προσφέρει δόσεις μέσω τράπεζας ή BNPL;

Όχι. Ο νέος νόμος δεν απαγορεύει γενικά αυτές τις συνεργασίες. Η επιχείρηση πρέπει να εξετάσει τον ρόλο της, την ενδεχόμενη ανάγκη αδειοδότησης, τις υποχρεώσεις που τη βαρύνουν και τη συμφωνία της με τον χρηματοδότη. Όπου απαιτείται άδεια, η σχετική δραστηριότητα δεν πρέπει να ασκείται χωρίς να πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις. Κατά τα λοιπά, η συνεργασία μπορεί να συνεχιστεί με τις αναγκαίες προσαρμογές.

Δ. ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙ ΑΜΕΣΑ ΚΑΘΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ;

20. Ποια είναι τα πρώτα βήματα συμμόρφωσης;

Για επιχειρήσεις που χορηγούν οι ίδιες πίστωση:

• Καταγραφή όλων των προγραμμάτων δόσεων.
• Έλεγχος εάν εφαρμόζονται οι εξαιρέσεις των 50 ή 14 ημερών ή άλλη νόμιμη εξαίρεση.
• Έλεγχος της ανάγκης αδειοδότησης.
• Προσαρμογή διαφημιστικού υλικού, εντύπων και συμβάσεων.
• Οργάνωση αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
• Προσαρμογή διαδικασιών υπαναχώρησης, πρόωρης εξόφλησης και διαχείρισης παραπόνων.
• Εκπαίδευση προσωπικού και τήρηση των απαιτούμενων αρχείων.
• Για επιχειρήσεις που συνεργάζονται με τράπεζα ή BNPL:
• Καταγραφή των συνεργαζόμενων χρηματοδοτών και των προγραμμάτων τους.
• Έλεγχος εάν το κατάστημα ενεργεί ως μεσίτης πιστώσεων.
• Έλεγχος ενδεχόμενης υποχρέωσης αδειοδότησης.
• Επανεξέταση των συμβάσεων συνεργασίας και σαφής κατανομή ευθυνών.
• Έλεγχος διαφημίσεων και διαδικασιών ηλεκτρονικής και φυσικής πώλησης.
• Οργάνωση διαδικασιών επιστροφών, ακυρώσεων και παραπόνων.
• Ενημέρωση και εκπαίδευση προσωπικού.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ

Ο νέος νόμος δεν επιβάλλει αυτομάτως σε όλες τις επιχειρήσεις λιανικής τις ίδιες υποχρεώσεις ούτε τις υποχρεώνει όλες να λάβουν άδεια από την Τράπεζα της Ελλάδος. Η εφαρμογή του εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά κάθε προγράμματος χρηματοδότησης.

Ειδικότερα:

1. Επιχειρήσεις που δεν παρέχουν πίστωση ούτε ενεργούν ως μεσίτες πιστώσεων δεν υπάγονται στις αντίστοιχες υποχρεώσεις μόνο λόγω της εμπορικής τους ιδιότητας.
2. Επιχειρήσεις που παρέχουν οι ίδιες πίστωση πρέπει να ελέγξουν εάν η συγκεκριμένη σύμβαση εμπίπτει στον νόμο και, εφόσον εμπίπτει, να συμμορφωθούν με τις εφαρμοστέες υποχρεώσεις.
3. Επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν χρηματοδότηση μέσω τράπεζας ή BNPL πρέπει κυρίως να αποσαφηνίσουν τον ρόλο τους, να εξετάσουν εάν ενεργούν ως μεσίτες πιστώσεων και να διασφαλίσουν τη σωστή κατανομή των υποχρεώσεων με τον χρηματοδότη.

Δεν απαιτείται, λοιπόν, η ίδια αντιμετώπιση για όλες τις επιχειρήσεις. Απαιτείται έλεγχος του συγκεκριμένου τρόπου χρηματοδότησης που χρησιμοποιεί καθεμία.